Najczęstszym problemem z jakim zmaga się psychoterapeuta w trakcie prowadzenia wywiadów psychologicznych jest nieprzewidywalność reakcji rozmówcy. W tym kontekście, sztywne planowanie wywiadu wydaje się złym rozwiązaniem, gdyż mamy do czynienia z żywą osobą, której chęć dzielenia się informacjami na swój temat jest uzależniona od ogromnej liczby zmiennych, na które osoba przeprowadzająca wywiad, często nie ma wpływu.

Oczywiście plan wywiadu jest niezbędny, jednak nie należy trzymać się go zbyt kurczowo, warto zwyczajnie „wciągnąć się” w rozmowę i podążać za wskazówkami ukrytymi w wypowiedziach rozmówcy. Zanim psychoterapeuta przejdzie do właściwego przeprowadzenia wywiadu dobrze jest poznać jak najwięcej faktów z życia rozmówcy. Wcześniejsze przygotowanie pozwoli uniknąć zadawania pytań o rzeczy, których spokojnie można dowiedzieć się od osób w najbliższym środowisku rozmówcy np. rodziny, nauczycieli, pedagogów czy partnerów. Do podstawowych rzeczy, które powinien wiedzieć psychoterapeuta przed podjęciem rozmowy należą np. ilość rodzeństwa, status związku rodziców czy warunki zamieszkania.

7 wskazówek pomagających psychoterapeucie przeprowadzić dobry wywiad psychologiczny:

•  Przed wywiadem psychoterapeuta powinien zebrać jak najwięcej informacji o osobie, z którą będzie prowadził rozmowę. Zachowanie powyższej procedury umożliwi precyzyjną ocenę problemu oraz zredukuje liczbę pytań do optymalnej ilości.

• Wywiad powinien mieć otwarty charakter. Sztywne przywiązanie do planu wywiadu, zadawanie pytań zgodnie z kolejnością może skutkować pominięciem wielu ważnych aspektów problemu osoby badanej.

• Należy podążać za wypowiedziami osoby badanej, w nich szukać wskazówek do dalszego przebiegu wywiadu.

• Warto zadbać o korzystne warunki środowiskowe w trakcie prowadzenia wywiadu, optymalne warunki panujące w pomieszczeniu, czyli odpowiednia temperatura, odosobnienie, cisza, oświetlenie itp.

• Obie strony powinny być w możliwie dobrym nastroju, zwłaszcza osoba przeprowadzająca wywiad powinna być wypoczęta i skoncentrowana zarówno na temacie jak i na rozmówcy.

• Nie wolno poddawać ocenie wypowiedzi rozmówcy, informacje przez niego przekazywane należy traktować jako subiektywnie przeżywane i prawdziwe.

• Nie wolno okazywać rozmówcy aprobaty ani dezaprobaty w stosunku do wypowiadanych przez niego kwestii. Może to poskutkować ujawnianiem pewnych faktów a zatajaniem innych

About these ads